Suleyman Peyğəmbəbrin (ə) bağlı qapını açan zikri

Beytul-müqəddəsin açarı həmişə Süleymanın (ə) yanında idi. Özündən başqa heç kəsə etimad etmirdi. Bir gecə Süleyman (ə) bu qapını açmaq üçün Beytul-müqəddəsə gəldi, ancaq qapı açılmadı. Cinlərdən yardım istədi və onlar da bu qapını aça bilmədilər.

Çox qəmgin və narahat oldu. Güman etdi ki, Allah ona Beytul-müqəddəsə girməyi qadağan etmişdir. Bu zaman öz əsasına söykənən bir qoca gəldi. O, Həzrət Davudun (ə) yoldaşlarından idi.

Süleymanın (ə) yanına gəlib dedi: “Niyə qəmginsən?”.

Süleyman dedi: “Bu evin qapısını açmaq mənə və yoldaşlarım olan cinlərə müşkül olmuşdur”.

Qoca dedi: “Sənə atanın qəm və qüssə içində olan zaman söylədiyi kəlmələri təlim verimmi?”.

Süleyman dedi: “De, ey qoca”.

Qoca dedi: “De: “Allahummə Binurikə ihtədəytu və bi fəzlikə istəğnəytu və bikə əsbəhtu və əmsəytu, zünubi beynə yədəykə, Əstəğfirukə və ətubu iləykə Ya Hənnanu ya Mənnan”

Yəni, Allahım! Sənin nurunla hidayət olmuşam, fəzlinlə ehtiyacsız olmuşam, Sənin yardımınla səhər və axşam etmişəm, günahlarım Sənin yanındadır. Dərgahından bağışlanma istəyirəm və Sənə tərəf qayıdıram. Ey Mehriban və Minnət qoyan Allah”.

Həzrət Süleyman (ə) bu kəlmələri dedi və qapı açıldı. Deyerler.

baxılma sayı: 223